ΟΠΩΣ  ΣΤΕΛΝΕΙΣ

 Όπως στέλνεις

τον οδυρμό του φωτός

ως άλλη δύση

Διψώ

την αλμύρα των λέξεων

στην ανομολόγητη

συνομιλία των ματιών σου

Εσύ η στέρηση

κι εγώ ο μακρινός.

ΧΑΔΙ ΣΤΑ ΜΑΛΛΙΑ

  

Το χάδι είναι δημιουργία.

Εμπειρία τρυφερότητας.

Έχει το δικό του μυστικό ρυθμό.

Η ευλύγιστη κίνηση των δαχτύλων,

επινόηση εμπνεόμενη από τις αισθήσεις.

Το χάδι το εξουσιάζει και το οδηγεί η έξαρση της στιγμής.

Όμως, όσο κι αν φαίνεται παράξενο,

οι διαθέσεις του χαδιού είναι υποσυνείδητα αρπακτικές.

Αποσπά την προσοχή με την επίσκεψη της περιπάθειας

κρύβοντας επιμελώς τα γαμψά νύχια της κυρίευσης.

Η κόμη, παρά τη φαινομενική ακινησία της,

μέσα της κρύβει κι αυτή επιθετικές ροές.

Η διείσδυση όμως των δακτύλων, τις αναχαιτίζει.

Κάποτε το χάδι υπερβάλλοντας σε αγριότητα συναισθήματος

κατορθώνει και μεταλλάσσει τον πόνο σε ευχαρίστηση.

Όπως στέλνεις

λαχτάρα

'Ο,τι άγγιξα κι ό,τι θυμάμαι

Ό,τι άγγιξα κι ό,τι θυμάμαι

ΚΡΥΩΝΩ ΑΠΟ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ

ΣΥΡΡΑΞΗ ΜΕ ΤΗ ΜΝΗΜΗ

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΑ ΑΠΟΥΣΙΑΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ

Υ.Γ. 1

Η απουσία δεν καταλαμβάνει ποτέ εξωτερικό χώρο
Απρόσκλητη ενδημεί στη σκέψη μας

Οι απουσίες είναι ανεπιθύμητα κατοικίδια πτηνά
που πετούν με αθόρυβο φτερούγισμα
από το ένα κλαδί συναισθήματος στο άλλο

Τρέφονται με τις αναμνήσεις
τη λύπη και τη νοσταλγία μας

Οι κελαηδισμοί τους είναι υπενθυμίσεις απώλειας
και προοπτική ερημωμένου μέλλοντος

Οι νυκτόβιες απουσίες μαυλίζουν τα όνειρα
και τα προτρέπουν να ξεδιψάσουν ως το ξημέρωμα
σε πρόσκαιρες πηγές ελπίδας

Δυστυχώς δεν είναι αποδημητικές
έτσι δια βίου συνεχώς πετούν μέσα μας
σε εξοντωτικούς σχηματισμούς


Υ.Γ. 2

Η απουσία είναι μια μικρή ζωή του παρελθόντος
που παρασιτικά τρέφεται από τις τωρινές μέρες μας

Όσο θυμάσαι τόσο την δυναμώνεις
Όσο προσπαθείς να ξεχάσεις τόσο τη θεριεύεις

Αποκρύβει όλες τις αφύλακτες διαβάσεις των σκέψεων
για να περνάς αμέριμνος και να προσκρούεις στον ερχομό της

Είναι η διακόνισσα του ναού της ενθύμησης.
Ούτε κερί λατρείας στη λήθη δεν σε αφήνει να ανάψεις

Διαπλέει το χρόνο μας έχοντας υψωμένα
τα μαύρα ιστία της διάβρωσης και της αποσύνθεσης

Η απουσία είναι το έπαθλο που απονέμει η μνήμη
στους ταχύτερους δρομείς της φθοράς.


ΠΑΡΟΥΣΙΑ

Κάθε παρουσία τρέφει μέσα της
μεγάλα ή μικρά διαστήματα απουσίας
-για μελλοντική χρήση-

Της απουσίας τέκνο είναι η παρουσία
που με τη σειρά της γεννάει πάλι απουσία

Όταν από τις τωρινές πράξεις
απουσιάζει ο φόβος της ενδεχόμενης απουσίας
όταν αυτή επέλθει εκπλήσσει σε σφοδρότητα

Υπόλογη
ενώπιον του δικαστηρίου του χρόνου
είναι μόνο η παρουσία.

© Γιάννης Τόλιας

ΜΙΚΡΑ ΣΟΥΡΕΑΛΙΣΤΙΚΑ ΑΤΟΠΗΜΑΤΑ

Πάει στο περίπτερο
και ζητάει ένα πακέτο
άφιλτρα απογεύματα.

     ***

Με γαυγίζει η έμπνευση
Πάω να την χαϊδέψω
κι αυτή με δαγκώνει.

     ***

Στου φακίρη το κρεβάτι
μόνο η ομίχλη
μπορεί να κοιμάται άνετα.

     ***

Χτυπάει ο χρόνος τις μέρες μου
με τη μυγοσκοτώστρα
Τις πετυχαίνει όλες.

     ***

Γεμίζει ο κάδος της νύχτας με όνειρα
Περνάει το πρωινό σκουπιδιάρικο
και τον αδειάζει.

     ***

Οι τρύπες της γραβιέρας
είναι ο ευφυής κλιματισμός
του τυροκόμου.

     ***

Κι ύστερα μείναμε μόνοι μας
Εμείς με τις σκέψεις μας
κι αυτοί με τις δικές τους
Οι άλλοι;

     ***

Μετακομίζει η θάλασσα στον ουρανό
γεμίζει η νύχτα αστερίες.

© Γιάννης Τόλιας

Ανακωχής Επιτίμιο

ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑΣ ΙΙ

Συνοδός του Θαύματος

Ό,τι άγγιξα κι ό,τι θυμάμαι...

ΠΑΝΤΑΝΑΣΣΑ ΛΗΘΗ

ΕΥΛΥΠΗ

ΣΚΟΤΕΙΝΟΣ ΑΓΓΕΛΟΣ ΤΟΥ ΕΝΥΠΝΙΟΥ

Διαβάζει η Βάγγη Χατζησταμάτη

Μέγιστο Βεληνεκές

ΨΕΜΑ

Αλήθεια

Σκληρή λέξη
τιμωρός
σου στερεί τη διαδικασία της λήθης

και σε καταδικάζει σε μια συνεχή και δια βίου επώδυνη υπόμνηση

Επιστρέφει την φθαρμένη πραγματικότητα μιας εποχής περασμένης

Απουσιολόγος αριστούχος του χρόνου

δεν σου χαρίζει ούτε μια απουσία λησμονιάς

Ω! ψέμα εφήμερο, επινόηση, και κρύπτη της φαντασίας.

Υ.Γ. Η μυστική συνάντηση με το γοητευτικό ψέμα

είναι η ανομολόγητη αμαρτία της αλήθειας.

***

Η αλήθεια έχει πολλές εκδοχές

Διαλέγουμε όποια μας συμφέρει

Το ψέμα όμως έχει μια και μόνη συναρπαστική εκδοχή

Ένα περίτεχνο ψέμα διαθέτει θεατρικότητα

Μια φτωχή εκδοχή της αλήθειας, θεατρινισμό

Το ψέμα προσφέρει θαλπωρή

Η αλήθεια παγετώνα

Το ψέμα κοχλάζει στην κόλαση της φαντασίας

Λεπτοτέχνημα απάτης

Μεταίχμιο ονειρικού με το γήινο

Μπισκότο τραγανό

με παχιά στρώση σοκολάτας

ψημένο στο φούρνο της επινόησης

Επιμύθιο ανομολόγητου φόβου

Υ.Γ Μήπως και το όνειρο ψέμα της αλήθειας μας δεν είναι;

***

Θέλει τέχνη και φαντασία το ψέμα

Είναι φιλόξενο το ψέμα

Ανοίγει διάπλατα την πόρτα του σε κάθε χτύπημα

Μου αρέσει να ζω την περιπέτεια ενός ψέματος

έχοντας την εκ των προτέρων γνώση

Αγκαλιάζω τρυφερά τα ψέματα

ιδίως αυτά που σου κλείνουν πονηρά το μάτι

και σου ζητούν να μην τ' αποκαλύψεις

Υπάρχουν ψέματα που σε προστατεύουν

από το ψύχος της πραγματικότητας

και σε σκεπάζουν στοργικά τη νύχτα

Είναι γλυκό κουταλιού το ψέμα,

σ' ένα ζεστό καλοκαιρινό απόγευμα,

είναι παγωτό σοκολάτα.

Υ।Γ Με διώχνει η υποκρισία γιατί είναι ένα ψέμα διάρκειας

***

Μου αρέσει πολύ
το χειροποίητο ψέμα
Αυτό που σε μια αδιόρατη γωνιά του
γράφει Hand Made in Life

Η συναρπαστική διαδικασία
της σύλληψης
της κυοφορίας της γέννησης
και τελικώς της δωρεάς

Γιατί όταν χαρίζεις ένα ψέμα
Είναι σαν να προσφέρεις
ένα κομμάτι
ζώντος εφήμερου ονείρου

Τι μας αναγκάζει να επινοούμε ψεύδη;
Η απάντηση είναι εύκολη
Η ίδια η ζωή
Η σκληρή της πραγματικότητα

Πόσο δροσίζει
τις μέρες μου
όταν φυσάει ο άνεμος
ενός γυναικείου ψέματος

Αδύναμος της δυσπιστίας
χάνομαι στον λαβύρινθο
της σαγήνης του
και πιστεύω!
Υ.Γ. Το ερωτικό ψέμα εκφέρεται μέσα από βρυχηθμούς ψιθύρων
και ηδύνει τον ωτακουστή μάρτυρα
Το χρόνο!

© Γιάννης Τόλιας

Το Σεσημασμένο Ποίημα

ΣΦΑΓΕΙΟ ΤΟΥ ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΟΣ

Λαλένια

Υ.Γ. Ξαπλώνεις στην πόρτα μου και τα μαλλιά σου γεννάνε γιασεμιά.


Να φανείς
πίσω από τα ανοιχτά
παράθυρα του καλοκαιριού
με μια χούφτα αρμύρα
κι ένα κοχύλι στο αυτί
Με ένα χαμόγελο
περασμένο στο λαιμό σου
να αγγίξεις την πληγή μας
με τα κοραλλένια δάχτυλά σου
Έτσι νάρθεις
με μια χούφτα
κόκκινη αρμύρα
που μάζευες τα βράδια
στάλα – στάλα
το αίμα του καλοκαιριού.

ΕΤΟΙΜΟΡΡΟΠΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ[Εικονοποίημα]

Σημείωση: Φρύνη