Οι μέρες είναι λίγες και φεύγουν γρήγορα
Κι όποιος στη ζωή και τον έρωτα είναι θεατής
Δεν είναι αθώος

*

Κυριακή, 28 Ιουνίου 2009

Λαλένια






Υ.Γ. Ξαπλώνεις στην πόρτα μου και τα μαλλιά σου γεννάνε γιασεμιά.


Να φανείς
πίσω από τα ανοιχτά
παράθυρα του καλοκαιριού
με μια χούφτα αρμύρα
κι ένα κοχύλι στο αυτί
Με ένα χαμόγελο
περασμένο στο λαιμό σου
να αγγίξεις την πληγή μας
με τα κοραλλένια δάχτυλά σου
Έτσι νάρθεις
με μια χούφτα
κόκκινη αρμύρα
που μάζευες τα βράδια
στάλα – στάλα
το αίμα του καλοκαιριού.